Van de bestuurstafel – Klimaat
Iedere dag worden we wel op een of andere manier geconfronteerd met het klimaat, de warmste, natste, zonnigste, koudste maand of jaar.
Het smelten van de ijskap, ongekende overstromingen in Azië, extreme droogte in Afrika, gletsjers die afkabbelen, opwarming van zeewater, alles duidt erop. Aantal jaren geleden hoorden we er wel over maar dachten dat het niet zo’n vaart zou lopen, maar nu dringt het wel tot ons door.
De klimaattop j.l. is in Egypte gehouden. Ieder land is ervan doordrongen dat er iets moet gebeuren maar hoe, zijn we met z’n allen in staat de opwarming tot een minimum beperken.
Harde afspraken werden in het verleden al gemaakt. Dat zal ook nu gebeuren, maar houden we ons daaraan?
De industrie gekoppeld aan de welvaart zal wereldwijd maatregelen moeten treffen om de doelen te bereiken.
Wanneer wij als senioren terug blikken op de laatste 70 jaar moeten we constateren dat ieder land zowel in bevolkingsgroei als industrie een enorme ontwikkeling heeft doorgemaakt, dat kan op deze schaal niet eindeloos doorgaan.
Onze(klein) kinderen zullen dat aan den lijve aan de toekomst gaan ondervinden.
Vijf voor twaalf, er is iets op til
Ingekrompen ozonlaag, straks veel gegil
Die immense filter is aan het verdwijnen
Roep is duidelijk om de kansen te verkleinen
Woorden verdwijnen, in woeste wind
Tijd tikt weg iedereen blijft blind
Trek mee aan de alarmbel begin niet te vluchten
Als een ieder dat doet zal de aarde verluchten.
Mariet Wit